Podejście procesowe – zarządzanie placówką oświatową

Uczniowie, nauczyciele, rodzice, pracownicy administracyjni, dyrekcja – mówiąc o szkole zwykle myślimy o nich i to naturalne, oni tworzą społeczność szkolną. Znacznie rzadziej patrzymy na szkołę jak na organizację działającą na rynku. A przecież nią właśnie jest – pracodawcą, partnerem dla zewnętrznych podmiotów, działa w otoczeniu konkurencji, zabiega o klientów, rynek pracy wywiera na nią presję w postaci oczekiwań odpowiedniego kształcenia absolwentów, regulatorzy określają ramy jej działania. To drugie spojrzenie szczególnie ważne powinno być dla dyrektorów szkół, pozwala bowiem spojrzeć na palcówkę z innej perspektywy, skorzystać z doświadczeń firm i wypracowanych przez nie rozwiązań, narzędzi, czy metod pracy.

Procesowe Podejście do Funkcjonowania Placówki Oświatowej

Podejściem, które pozwala ujrzeć i na nowo zrozumieć pojęcie funkcjonowania placówki oświatowej jest podejście procesowe. Czym jest proces w organizacji? To zbiór pewnych czynności powiązanych ze sobą, wymagający na wejściu pewnego „wkładu” a na wyjściu dający rezultat mający pewną wartość dla klienta. Procesem jest więc sprzedaż produktów, obsługa posprzedażowa, promocja itp. Podejście procesowe zaś jest spojrzeniem na organizację jako zbiór procesów, które wzajemnie przeplatają się. Ich identyfikacja pozwala lepiej zrozumieć organizację i wewnętrzne powiązania, a doskonalenie ich prowadzi do zwiększania zadowolenia klientów.

   W organizacji możemy mówić o różnych procesach, ale wszystkie one mieszczą się w trzech kategoriach: procesów głównych (inaczej podstawowych czyli tych generujących przychody), pomocniczych i zarządczych. Zarządzanie procesami to kompleksowe, ciągłe i usystematyzowane stosowanie odpowiednich koncepcji, metod i narzędzi oddziaływania na procesy, które ma prowadzić do osiągniecia celów organizacji i jak najlepszego zaspokojenia potrzeb jej klientów.  

Przeniesienie Podejścia Procesowego na Realia Szkoły

Próbujmy przenieść to podejście na realia szkoły i spójrzmy na nią jak na zbiór procesów. Każda szkoła ma trochę inny zakres działania, więc zestaw tych procesów może różnić się, ale jest pewien standard, który występuje zawsze (rysunek):

  1. Procesy główne –  w szkole to proces edukacyjny, składający się z dwóch równoległych procesów: dydaktycznego (kształcenia) oraz wychowania. Obejmują one wszystko co dzieje się z uczniem od momentu wejścia w mury szkoły aż po ukończenie jej.
  2. Procesy zarządcze – te, które sprawiają, że szkoła nie jest dryfującym statkiem, ale zmierza do celu w sposób zaplanowany. Zwykle trzy najistotniejsze procesy w tej grupie to: proces zarządzania strategicznego związany z wizją, misją, rozwojem i planami długofalowymi, proces zarządzania operacyjnego dotyczący bieżącej działalności oraz zarządzania finansami mający zapewnić stabilność i płynność finansową.
  3. Procesy pomocnicze – pomocnicze, nie oznacza mniej ważne, bowiem to dzięki nim możliwa jest sprawna realizacji procesów głównych. W tej grupie najczęściej występuje proces zarządzania kadrą, proces marketingu, proces nadzoru nad dokumentacją i spełnieniem wymogów prawa, proces zarządzania mieniem i infrastrukturą. Oczywiście są możliwe i inne procesy – proces rozwoju oferty, proces współpracy międzynarodowej (jeśli szkoła współpracuje ze szkołami z zagranicy).
Wykres przedstawiający szkołę jako zbiór procesów

Każdy proces powinien mieć swojego właściciela, a więc osobę rozumiejącą istotę procesu, odpowiedzialną za nadzór nad właściwą jego realizacją, wszelkie usprawnienia i osiągnięcie zakładanego celu. Dobrze, jeśli proces jest opisany, bowiem zwykle ten moment wymusza refleksję, czy wszystko toczy się tak, jak chcielibyśmy i pomaga znaleźć słabe punkty. Opisany proces zapewnia też odpowiednie podejście do jego realizacji przez wszystkie osoby, które w nim uczestniczą.

Podsumowanie

    Spojrzenie procesowe w jasny sposób pokazuje szkołę jako całość i wzajemne zależności między tym co w niej dzieje się. Pomaga wszystkim pracownikom zrozumieć jak ich praca wpływa na siebie nawzajem i zobaczyć jak przyczyniają się do osiągania celów szkoły, dyrektorowi zaś daje poczucie kontroli nad całością, ułatwia zarządzanie i realizację celów.

Źródła

  • Hammer M., Champy J., Reengineering w przedsiębiorstwie, Neumann Management Institute, Warszawa 1996.
  • Nowosielski S., Problemy implementacji zarządzania procesami w organizacjach, [w:]
    J. Pyka (red.),  Nowoczesność przemysłu i usług. Metody i narzędzia nowoczesnego zarządzania organizacjami, TnOiK, Katowice 2008.

Autor: dr Małgorzata Gosek, ekspert w dziedzinie badań nad edukacją

#post-5291

ICT w Edukacji: Jak Wprowadzić Technologie Informatyczno-Komunikacyjne do Szkoły?

Technologie informacyjno-komunikacyjne (ICT) są obecne w każdej dziedzinie życia, w tym również w edukacji. Poprawa procesów nauczania i uczenia się, dostęp do globalnych zasobów edukacyjnych, personalizacja nauczania oraz stymulowanie kreatywności uczniów są możliwe głównie dzięki ICT. W Polsce technologie te określa się jako TIK (technologie informacyjno-komunikacyjne).
Dlaczego wprowadzenie ICT do szkół jest tak ważne i jak zrobić to skutecznie, aby przyniosło korzyści uczniom i nauczycielom?

ICT, czyli TIK – Dlaczego Jest o Tym Coraz Głośniej?

ICT to wszelkiego rodzaju technologie używane do przetwarzania informacji i komunikacji. Do TIK należą komputery, tablety, smartfony, sieci internetowe, oprogramowanie edukacyjne, interaktywne tablice i wiele innych urządzeń oraz aplikacji. W kontekście edukacji, TIK ma potencjał zmienić tradycyjne metody nauczania na bardziej efektywne i zindywidualizowane. Dla uczniów, którzy naturalnie korzystają z nowoczesnych technologii, TIK jest integralną częścią zdobywania wiedzy i umiejętności.

Zalety Wykorzystania ICT w Procesie Nauczania i Uczenia się

Dzięki ICT możliwe jest tworzenie bardziej angażujących i interaktywnych lekcji. Uczniowie mają dostęp do globalnych zasobów edukacyjnych, a nauczyciele mogą dostosowywać materiały dydaktyczne do indywidualnych potrzeb uczniów. Umiejętności związane z TIK są kluczowe na dzisiejszym rynku pracy, dlatego ich włączenie do edukacji daje uczniom narzędzia niezbędne do odniesienia sukcesu w przyszłości.

Przykłady Wykorzystania Technologii Informacyjno-Komunikacyjnych w Szkole

Dla części nauczycieli TIK może wydawać się wyzwaniem, jednak technologie te często są wprowadzane do szkół w sposób naturalny i niemal niezauważalny.
Obecnie standardem jest korzystanie ze smartfonów i komputerów podczas zajęć, przeglądanie zasobów online, uczestniczenie w wirtualnych laboratoriach oraz tworzenie projektów multimedialnych. Nauczyciele coraz częściej używają interaktywnych tablic do prowadzenia dynamicznych lekcji.
Doświadczenie Pandemii miała ogromny wpływ na przyspieszenie masowego wykorzystania zdalnej komunikacji w edukacji, umożliwiając uczestniczenie w lekcjach, pisanie sprawdzianów i pracę w grupach w formie online. Korzystanie z platform typu Zoom, ClickMeeting i Moodle stało się codziennością i na dobre zagościło w edukacji. 

Platformy e-Learningowe: Nowoczesne Narzędzia Wspomagające Edukację

Platformy e-learningowe, takie jak Moodle, Google Classroom czy Microsoft Teams, stanowią nowoczesne narzędzie wspierające proces edukacyjny. Umożliwiają tworzenie, przechowywanie i udostępnianie materiałów dydaktycznych, organizację kursów online oraz monitorowanie postępów uczniów i komunikację między uczestnikami procesu nauczania.

Interaktywne Tablice i Oprogramowanie: Klucz do Interaktywnej Lekcji

Interaktywne tablice są powszechnie montowane w nowoczesnych klasach. W połączeniu z odpowiednim oprogramowaniem umożliwiają uczniom aktywne uczestnictwo w zajęciach. Nauczyciele mogą prezentować multimedia, prowadzić gry edukacyjne i zadania grupowe, co zwiększa zaangażowanie uczniów w zajęciach, a to z kolei ma bezpośredni wpływ na proces zapamiętywania i przyswajania nowych umiejętności przez uczniów. 

Mobilne Aplikacje Edukacyjne: Nauka w Dowolnym Miejscu i Czasie

Mobilne aplikacje edukacyjne obejmują szeroki wachlarz tematów, od nauki języków obcych, przez matematykę, aż po programowanie. Ich zaletą jest interaktywny sposób nauki, który wymusza większe zaangażowanie uczniów. Nauczyciele mogą monitorować czas korzystania z aplikacji oraz wyniki uczniów. Ogromną zaletą większości aplikacji i programów edukacyjnych jest możliwość dostosowania zadań do aktualnych możliwości każdego ucznia. Taka indywidualizacja procesu nauczania pozwala na skuteczniejsze wspieranie rozwoju uczniów, pomagając im w nauce we własnym tempie i zgodnie z ich indywidualnymi predyspozycjami.

Kursy dla Nauczycieli w Dziedzinie ICT: Praktyczna Wiedza o Narzędziach TIK

Aby skutecznie wykorzystywać ICT w edukacji, nauczyciele powinni uzyskać odpowiednie wsparcie w temacie. Kursy i szkolenia w dziedzinie TIK dostarczają praktycznej wiedzy na temat narzędzi i technologii, które mogą wykorzystać w codziennej pracy. Dzięki nim nauczyciele mogą tworzyć bardziej angażujące i nowoczesne lekcje, które lepiej odpowiadają na potrzeby współczesnych uczniów.

Szkolenia w Dziedzinie Stosowania Nowoczesnych Technologii w Edukacji:

Kire prowadzi bogatą ofertę szkoleń online, które dotyczą wykorzystania zasobów TIK w codziennej pracy Nauczyciela. Szkolenia te mają formę zdalną, dzięki czemu każdy Nauczyciel może  z nich skorzystać, niezależnie od miejsca zamieszkania i możliwości dojazdu.

Tematyka została dobrana, aby każdy Nauczyciel znalazł szkolenie na miarę swoich potrzeb – od zajęć wprowadzających do tematyki TIK, po konkretne programy do pracy z uczeniem. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wiele szkoleń dotyczy edukacji ucznia z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. 

Podsumowanie

Wprowadzenie ICT do szkół jest nie tylko przyszłością, ale także teraźniejszością edukacji. Technologie te znacząco wzbogacają proces nauczania i uczenia się, czyniąc go bardziej efektywnym i dostosowanym do potrzeb współczesnych uczniów. Dla nauczycieli ICT oznacza większą satysfakcję z pracy poprzez możliwość indywidualizacji nauczania, automatyzację procesów i korzystanie z globalnych zasobów edukacyjnych.

#post-5364

AI w edukacji – przewodnik dla nauczycieli 

Rosnąca obecność sztucznej inteligencji (AI) w szkolnictwie otwiera nowe możliwości dla nauczycieli i uczniów. AI w edukacji oferuje nie tylko ulepszenie metod dydaktycznych, ale także personalizację procesu edukacyjnego na niespotykaną dotąd skalę. Dowiedz się, jak AI może wspierać nauczycieli w codziennej pracy, czyniąc edukację bardziej angażującą, dostępną i skuteczną.

Czy AI pomaga w nauce?

W ostatnim czasie rola AI w edukacji staje się przedmiotem intensywnych badań. Badania przeprowadzone przez Impact Research wskazują, że aż 51% nauczycieli korzysta z narzędzi AI, takich jak ChatGPT, przy czym 40% z nich używa tej technologii co najmniej raz w tygodniu. Co więcej, 38% nauczycieli umożliwia uczniom korzystanie z ChatGPT podczas lekcji, co stanowi wyraźny sygnał o rosnącej akceptacji i integracji AI w edukacyjnym środowisku.

Raport PARP podkreśla, że zarówno uczniowie (63%), jak i nauczyciele (72%) zgadzają się, iż narzędzia AI, takie jak ChatGPT, wprowadzają znaczące zmiany w tradycyjny model nauczania. Większość uczniów jest przekonana, że technologia może przyspieszyć ich proces nauki i pomóc w stawaniu się lepszymi uczniami.

Bariery i wyzwania

Mimo pozytywnych perspektyw, istnieją również bariery techniczne i finansowe. Ograniczone budżety szkół mogą hamować inwestycje w nowoczesne technologie. Co więcej, istnieją obawy związane z kwestiami prywatności i bezpieczeństwa danych, które są kluczowe dla zaufania AI w edukacji.

Polska stoi przed znacznym polem do poprawy w zakresie adaptacji AI – ponad 30% respondentów nie korzysta z możliwości oferowanych przez sztuczną inteligencję. Jednak 23% ankietowanych w Polsce zgłosiło zaawansowany poziom wykorzystania technologii AI, co wskazuje na rosnącą świadomość i gotowość do integracji nowych narzędzi w procesie edukacyjnym.

Co oznacza AI dla nauczycieli? 

Rozwój AI można śledzić od połowy XX wieku. Od tego czasu AI rozwinęła się w jedną z najbardziej dynamicznych i wpływowych dziedzin technologicznych.

Sztuczna inteligencja (AI), znana także pod polskim skrótem SI, to dziedzina informatyki skoncentrowana na tworzeniu systemów zdolnych do wykonywania zadań, które tradycyjnie wymagałyby ludzkiej inteligencji. Dla nauczycieli, skrót AI oznacza dostęp do zaawansowanych narzędzi i technologii, które mogą znacząco wspierać i ulepszać proces nauczania. AI umożliwia personalizację nauki, dostosowując materiały dydaktyczne i tempo edukacji do indywidualnych potrzeb każdego ucznia. Ponadto, oferuje narzędzia do automatyzacji rutynowych zadań administracyjnych i oceniania, co pozwala nauczycielom skupić się na bezpośredniej pracy z uczniami i ich indywidualnym rozwoju. 

Jak wykorzystać AI w edukacji?

Integracja AI w edukacyjnym ekosystemie nie jest tylko trendem technologicznym, ale strategią umożliwiającą personalizację nauki i głębsze zaangażowanie uczniów. Oto kilka praktycznych sposobów, w jakie nauczyciele mogą wykorzystać potencjał AI, aby wzmocnić swoje metody nauczania i przyczynić się do sukcesu swoich uczniów.

Automatyzacja zadań administracyjnych

AI może przejąć wiele czasochłonnych zadań administracyjnych, takich jak rejestrowanie obecności, sprawdzanie podstawowych testów czy zarządzanie ocenami. Dzięki temu nauczyciele mogą poświęcić więcej czasu na bezpośrednią pracę z uczniami, projektowanie lekcji i indywidualne wsparcie.

Wzbogacanie zajęć poprzez narzędzia AI

Narzędzia i aplikacje oparte na AI, takie jak wirtualni asystenci i chatboty, mogą służyć jako dodatkowe źródło wiedzy dla uczniów, umożliwiając im eksplorację tematów poza standardowym programem nauczania. Mogą również pomóc uczniom w rozwiązywaniu problemów i zadań w realnym czasie. Jest to bardzo praktyczne i przydatne w codziennej pracy nauczyciela. Warto poszerzać wiedzę z tego aby wiedzieć jak Tworzyć Zasoby Edukacyjnych za pomocą AI

Monitorowanie i ocena postępów

Systemy AI mogą analizować dane edukacyjne w czasie rzeczywistym, oferując nauczycielom wgląd w postępy uczniów. Takie analizy mogą pomóc w szybkim identyfikowaniu zagrożeń dla procesu edukacyjnego, jak również w dostarczaniu bieżących informacji zwrotnych uczniom, co jest kluczowe dla motywacji i rozwoju.

Jakie są zalety AI?

Sztuczna inteligencja (AI) przynosi rewolucję w edukacji, oferując szereg zalet, które przekształcają tradycyjne metody nauczania i uczenia się. Poniżej przedstawiamy główne zalety wykorzystania AI w edukacji, które pomagają zarówno uczniom, jak i nauczycielom w realizacji ich celów edukacyjnych.

Personalizacja procesu nauki

Jedną z kluczowych zalet AI jest zdolność do dostosowywania procesu nauki do indywidualnych potrzeb każdego ucznia. Systemy oparte na AI mogą analizować postępy ucznia w czasie rzeczywistym, identyfikować mocne strony oraz obszary wymagające dodatkowego wsparcia. Poszerzenie wiedzy o Personalizacji Edukacji za pomocą Sztucznej Inteligencji pozwoli na jeszcze efektywniejszą pracę z uczniem.

Wsparcie edukacyjne 24/7

AI oferuje możliwość dostarczania wsparcia edukacyjnego przez całą dobę za pomocą chatbotów i wirtualnych asystentów. Uczniowie mogą korzystać z tych narzędzi, aby uzyskać pomoc w nauce, wyjaśnienie trudnych koncepcji czy dodatkowe zasoby edukacyjne w dowolnym momencie, niezależnie od dostępności nauczyciela.

Oceny prac uczniowskich

AI ma również wpływ na sposób oceniania prac uczniów. Narzędzia oparte na AI mogą automatycznie oceniać określone rodzaje zadań, takie jak quizy czy testy jednokrotnego wyboru, co pozwala nauczycielom oszczędzać czas i skupić się na bardziej złożonych aspektach oceniania.

Jakie są wady sztucznej inteligencji?

Mimo licznych zalet, wykorzystanie sztucznej inteligencji (AI) w edukacji niesie ze sobą także pewne wyzwania i ograniczenia. Zrozumienie potencjalnych wad AI jest kluczowe dla nauczycieli, aby mogli podejmować świadome decyzje dotyczące integracji tej technologii w procesie nauczania.

Prywatność i dylematy etyczne

Jedną z głównych obaw związanych z wykorzystaniem AI w edukacji są kwestie związane z prywatnością i etyką. Systemy AI często wymagają dostępu do dużych ilości danych osobowych uczniów, co rodzi pytania o bezpieczeństwo tych informacji i sposób ich wykorzystania. 

Koszty wdrożeniowe

Wdrożenie zaawansowanych systemów AI może być kosztowne, zwłaszcza dla szkół dysponujących ograniczonymi zasobami finansowymi. Koszty te mogą obejmować nie tylko zakup oprogramowania i sprzętu, ale także szkolenia dla nauczycieli oraz bieżące wsparcie techniczne.

Zależność od technologii

Istnieje również ryzyko, że zarówno nauczyciele, jak i uczniowie mogą stać się zbyt zależni od technologii AI. Nadmierne poleganie na automatycznych systemach może ograniczyć rozwój kluczowych umiejętności, takich jak krytyczne myślenie, rozwiązywanie problemów czy zdolności interpersonalne.

Czy AI zastąpi nauczycieli?

Wraz z rozwojem AI pojawiają się pytania dotyczące przyszłej roli nauczycieli w edukacji. Jak AI może zmienić tradycyjne podejścia do edukacji? Czy ta technologia ma potencjał do zastąpienia ludzi w procesie dydaktycznym?

AI nie ma na celu zastąpienia nauczycieli, lecz raczej ich wspieranie przez automatyzację rutynowych zadań i personalizację procesu nauczania. Dzięki temu nauczyciele mogą skupić się na bardziej złożonych i twórczych aspektach edukacji, takich jak rozwijanie umiejętności krytycznego myślenia, empatii i kreatywności wśród uczniów — obszarach, w których maszyny nie mogą w pełni dorównać ludzkiemu potencjałowi. AI może jednak zmienić rolę nauczycieli w klasie, przenosząc ich z pozycji tradycyjnego „nadawcy wiedzy” do roli mentorów, którzy prowadzą uczniów przez indywidualizowane ścieżki nauki. To podejście podkreśla wartość bezpośrednich interakcji międzyludzkich i indywidualnego podejścia do każdego ucznia, co jest nie do zastąpienia przez technologię. Co więcej, wprowadzenie AI do edukacji oferuje nauczycielom narzędzia do lepszego zrozumienia potrzeb i postępów swoich uczniów dzięki analizie danych. Może to prowadzić do bardziej efektywnego i skutecznego nauczania, które jest w stanie dotrzeć do uczniów na różnych poziomach zaawansowania i z różnymi stylami uczenia się.

Podsumowanie

Sztuczna inteligencja (AI) rewolucjonizuje edukację, oferując nauczycielom i uczniom narzędzia do personalizacji nauki, automatyzacji rutynowych zadań i wzbogacania procesu edukacyjnego. Poprzez dostosowywanie treści dydaktycznych do indywidualnych potrzeb uczniów, AI wspomaga skuteczniejsze i bardziej zaangażowane nauczanie. Ponadto sztuczna inteligencja stanowi wsparcie dla nauczycieli, umożliwiając efektywniejsze zarządzanie klasą i dostarczanie szybkiej informacji zwrotnej, co z kolei motywuje uczniów do nauki. Jednakże, ważne jest, aby pamiętać o wyzwaniach związanych z prywatnością, etyką i potencjalną zależnością od technologii. AI nie zastąpi nauczycieli, ale będzie służyć jako narzędzie uzupełniające, które może wzbogacić tradycyjne metody nauczania. Zachęcamy do wprowadzania narzędzi AI w swojej pracy, aby jeszcze bardziej zwiększyć efektywność i dostępność edukacji. Jeżeli nie wiesz jak zacząć skorzystaj z kursu Wprowadzenie do Sztucznej Inteligencji w Edukacji

#post-5192

Szkolenia WDN: klucz do nowoczesnej edukacji

Co to jest WDN?

Wewnątrzszkolne Doskonalenie Nauczycieli (WDN) to kluczowy element nowoczesnego systemu edukacyjnego. Koncentruje się na ciągłym, profesjonalnym rozwoju nauczycieli w obrębie ich codziennego środowiska pracy. Jest to metoda wykorzystująca zasoby i możliwości dostępne w samej szkole, promująca kulturę ciągłej nauki i samodoskonalenia wśród kadry pedagogicznej. Co więcej, WDN zakłada, że najefektywniejszy rozwój nauczycieli odbywa się poprzez refleksję nad własną praktyką, współpracę z innymi oraz bezpośrednie doświadczenia i obserwacje. Szkolenia WDN są elastyczne i dostosowane do potrzeb szkół oraz nauczycieli, obejmując warsztaty, coaching, obserwacje lekcji i grupy dyskusyjne. Ważnym elementem jest budowanie silnej społeczności, co sprzyja kulturze otwartości, wzajemnego wsparcia i dzielenia się wiedzą.

Warto dodać, że wdrażanie WDN wymaga zaangażowania i współpracy na wszystkich poziomach zarządzania szkołą, od dyrekcji po samych nauczycieli. Istotne jest stworzenie odpowiednich warunków do rozwoju zawodowego, takich jak czas na wymianę doświadczeń, czy wsparcie ze strony kierownictwa szkoły.

Budowanie fundamentów edukacji – WDN w przedszkolu

WDN w przedszkolu odgrywa kluczową rolę w budowaniu fundamentów edukacji. Umożliwia nauczycielom przedszkoli nie tylko rozwój własnych umiejętności pedagogicznych, ale także adaptowanie innowacyjnych form nauczania, które wspierają rozwój emocjonalny, społeczny i poznawczy dzieci. W tym kontekście, WDN jest nie tylko narzędziem do podnoszenia kwalifikacji zawodowych, ale również platformą do eksperymentowania z nowymi pomysłami edukacyjnymi. Wprowadzanie szkoleń WDN w przedszkolach skupia się na tworzeniu środowiska, które jest bezpieczne, wspierające i stymulujące dla dzieci. To z kolei przekłada się na lepsze przygotowanie do dalszej edukacji, rozwijając ciekawość świata, umiejętności komunikacyjne oraz zdolność do pracy w grupie. 

Rozwijanie kompetencji nauczycieli – WDN w szkole

W szkołach WDN umożliwia nauczycielom rozwijanie metod dydaktycznych i pedagogicznych, co przekłada się na lepsze wyniki edukacyjne uczniów. Nauczyciele mają dostęp do nowoczesnych narzędzi i są zachęcani do prowadzenia nowoczesnych projektów edukacyjnych, które angażują uczniów i wspierają ich wszechstronny rozwój. Wdrażanie WDN w szkole sprzyja również budowaniu wspólnoty, w której nauczyciele dzielą się wiedzą i doświadczeniami. Ponadto, wspiera innowacyjność, kreatywność i współpracę, co ma pozytywny wpływ na atmosferę pracy oraz na efektywność procesu nauczania. Nauczyciele mogą skupić się na rozwijaniu tych kompetencji, które są dla nich najważniejsze, co przekłada się na większą motywację do pracy i lepsze rezultaty edukacyjne uczniów.

Program WDN

WDN kształtuje nowoczesną edukację skupiająca się na ciągłym rozwoju umiejętności pedagogicznych. Wykorzystując narzędzia takie jak ankiety oraz analizy sprawozdań, jesteśmy w stanie dokładnie zdiagnozować potrzeby i wyzwania stojące przed nauczycielami. Te cenne dane dają podstawę do formułowania precyzyjnych wniosków i rekomendacji, które pomagają     w dopasowaniu programów szkoleniowych do aktualnych wymagań.

Indywidualizacja szkoleń

Ważnym elementem efektywnego programu WDN jest indywidualizacja szkoleń, które powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb i celów rozwojowych nauczycieli. W tym celu można wykorzystać wyniki ankiet WDN, aby skuteczniej adresować specyficzne wyzwania i aspiracje zawodowe kadry pedagogicznej.

Integracja WDN z planem rozwoju szkoły

Aby program WDN mógł odnieść sukces, konieczna jest integracja celów i działań z szerszym planem rozwoju szkoły. Włączenie WDN do głównych priorytetów placówki edukacyjnej umożliwia lepszą koordynację działań edukacyjnych oraz profesjonalnych, a także pozwala na efektywniejsze wykorzystanie zasobów.

Budowanie społeczności wymiany wiedzy

Zachęcanie nauczycieli do tworzenia wewnętrznych grup dyskusyjnych i warsztatów sprzyja budowaniu silnej społeczności, w której pedagodzy mogą dzielić się doświadczeniami i najlepszymi praktykami. Wspieranie kultury dzielenia się wiedzą przyczynia się do rozwoju kompetencji i innowacyjności w całej społeczności szkolnej.

Monitorowanie postępów i ocena skuteczności

Regularne monitorowanie postępów nauczycieli uczestniczących w programie WDN oraz ocena skuteczności szkoleń poprzez zbieranie i analizowanie danych, takich jak sprawozdania WDN, pozwala na ciągłe doskonalenie programu i jego lepsze dostosowanie do aktualnych potrzeb i wyzwań.

Rozwój umiejętności miękkich 

Oprócz szkoleń metodycznych i przedmiotowych, istotnym elementem programu WDN powinny być moduły rozwijające umiejętności miękkie, takie jak komunikacja, zarządzanie czasem czy kreatywność. Te umiejętności są niezbędne w pracy pedagoga i kluczowe dla skutecznego nauczania.

WDN – wyzwania współczesnej edukacji

W dobie globalizacji i szybkich zmian społeczno-gospodarczych, edukacja stoi przed zadaniem przygotowania uczniów do życia w zmieniającym się świecie. To obejmuje nie tylko przekazanie wiedzy, ale również rozwijanie kluczowych kompetencji, takich jak kreatywność, krytyczne myślenie, umiejętność pracy w zespole i komunikacja międzykulturowa. Szkolenia WDN odpowiadają na te wyzwania, oferując metody i techniki rozwijające umiejętności, zarówno wśród nauczycieli, jak i uczniów. Co ważne, szkolenia WDN coraz częściej koncentrują się na zaawansowanych metodach dydaktycznych, takich jak flipped classroom, gdzie tradycyjna rola pracy domowej i lekcji jest odwracana, czy metoda projektu, angażująca uczniów w twórcze rozwiązywanie problemów. Ponadto, integracja technologii edukacyjnych, w tym narzędzi cyfrowych i aplikacji wspierających indywidualizację nauczania, staje się kluczowa. Szczególną uwagę przykłada się do projektowania i realizacji interdyscyplinarnych projektów edukacyjnych, które symulują realne sytuacje społeczne i zawodowe, zachęcając do kreatywnego rozwiązywania problemów oraz współpracy.

Adaptacja do potrzeb uczniów

WDN stawia na rozwój kompetencji w zakresie psychologii edukacyjnej, podkreślając znaczenie zrozumienia procesów uczenia się i motywacji. Warsztaty skupiają się na strategiach wspierających rozwój emocjonalny i społeczny uczniów, jak również na technikach zarządzania zachowaniem w klasie. Jednym z wyzwań współczesnej edukacji jest zróżnicowanie potrzeb uczniów, w tym rosnąca liczba dzieci z diagnozami specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Szkolenia obejmują metody pracy z uczniami zdolnymi, jak i z trudnościami w nauce, strategie inkluzji i dostosowania materiału dydaktycznego. To wymaga od nauczycieli nie tylko wiedzy teoretycznej, ale przede wszystkim umiejętności praktycznych w zakresie indywidualizacji nauczania i tworzenia wspierającego środowiska edukacyjnego dla wszystkich uczniów.

KIRE – szkolenia w ramach WDN

Na stronie KIRE znajdziesz bogaty wybór szkoleń zaprojektowanych specjalnie dla nauczycieli, które mają na celu rozwijanie umiejętności i kompetencji niezbędnych w codziennej pracy dydaktycznej. 

Zapraszamy do zapoznania się z ofertą szkoleń WDN na stronie KIRE. Wejdź na stronę: http://kire.pl/kategorie/dla-rad-pedagogicznych/ 

WDN wnioski i rekomendacje

Zmiana jest nieodłącznym elementem procesu edukacyjnego, a zdolność do jej zarządzania staje się kluczową kompetencją nauczycieli. Szkolenia WDN często obejmują aspekty związane z zarządzaniem zmianą, w tym techniki skutecznego wprowadzania innowacji, radzenia sobie z oporem wobec zmian oraz budowania zaangażowania wśród wszystkich uczestników procesu edukacyjnego. Podkreśla się znaczenie liderstwa pedagogicznego, które jest niezbędne do prowadzenia szkół i przedszkoli przez złożone procesy transformacji. 

Rozwój profesjonalnych wspólnot uczących się (Professional Learning Communities, PLC) jest ważnym aspektem WDN, promującym kulturę współpracy i dzielenia się wiedzą między nauczycielami. PLCs skupiają się na wspólnym rozwiązywaniu problemów, wymianie doświadczeń i najlepszych praktyk, a także na wspólnym planowaniu lekcji i projektów edukacyjnych. Takie podejście wzmacnia poczucie wspólnoty wśród nauczycieli i przyczynia się do podnoszenia jakości nauczania.

Ponadto, WDN akcentuje znaczenie etyki zawodowej nauczycieli. Dyskusje i szkolenia koncentrują się na zagadnieniach takich jak uczciwość akademicka, ochrona danych osobowych uczniów, czy odpowiedzialność za kształtowanie postaw obywatelskich i szacunku dla różnorodności. Nauczyciele uczą się, jak wpajać uczniom wartości i normy społeczne, przygotowując ich do odpowiedzialnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym.

Podsumowanie

Wewnątrzszkolne Doskonalenie Nauczycieli (WDN) to istotny filar wspierający ciągły rozwój pedagogów w nowoczesnym systemie edukacyjnym. Kursy w KIRE kładą nacisk na praktyczne szkolenia, które umożliwiają nauczycielom rozwijanie umiejętności pedagogicznych oraz adaptowanie innowacyjnych metod nauczania. WDN promuje kulturę ciągłej nauki, współpracy i dzielenia się wiedzą, odpowiadając na indywidualne potrzeby i wyzwania edukacyjne. Szeroki zakres tematyczny szkoleń, od technik szybkiego czytania po integrację kodowania w edukacji, pozwala nauczycielom na wszechstronny rozwój zawodowy. Dzięki temu, WDN przyczynia się do podnoszenia jakości kształcenia, przygotowując uczniów do przyszłości i budując efektywne środowisko edukacyjne. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą na http://kire.pl/kategorie/dla-rad-pedagogicznych/ by wspólnie pracować nad podnoszeniem standardów edukacyjnych.

#post-5143

Prawo oświatowe – jak nadążyć za zmieniającymi się przepisami?

Zasady prawne, które kształtują codzienność szkolną stanowią fundament systemu edukacji w Polsce. Od Ustawy Prawo Oświatowe, po akty prawa miejscowego – każdy dokument ma wpływ na pracę nauczycieli oraz funkcjonowanie szkół i placówek edukacyjnych.

Gdzie szukać przepisów, regulujących pracę Nauczycieli i Dyrektorów szkół oraz jak nadążyć za zmianami w przepisach? 

Ustawy i rozporządzenia: najważniejsze dokumenty regulujące pracę nauczyciela

Ustawa Prawo Oświatowe 

Głównym źródłem prawa oświatowego są ustawy. Dla nauczycieli oraz dyrektorów szkół tą najważniejszą ustawą jest ta z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe

Dlaczego jest tak istotna? Ponieważ stanowi nadrzędną normę regulującą system oświaty w Polsce. Ustawa o Prawie Oświatowym reguluje najważniejsze aspekty pracy zawodu nauczyciela. To właśnie od zapisów tejże ustawy zależy:

  • zadania i zasady funkcjonowania systemu edukacji,
  • zasady kształcenia, 
  • prawa i obowiązki uczniów, 
  • prawa i obowiązki rodziców, nauczycieli i dyrektorów,
  • zasady finansowania i nadzoru nad szkolnictwem. 

Ustawa Karty Nauczyciela

Karta Nauczyciela jest bardziej szczegółową ustawą od Ustawy o Prawie Oświatowym, która doprecyzowuje zapisy Ustawy o Prawie Oświatowym. Karta Nauczyciela określa prawa i obowiązki nauczycieli, możliwości awansu zawodowego, ocenę pracy, kwalifikacje i zasady etyki zawodowej.

Zarówno ustawa Karty Nauczyciela, jak i Prawa Oświatowego zostały uchwalone wiele lat temu. Nie oznacza to, że ustawy nie zmieniają się i nie ulegają stosunkowo częstym modyfikacjom. Przykładowo, niedawna nowelizacja Karty Nauczyciela została wprowadzona 05.09.2023r. Zmiany dotyczyły m.in. możliwości przechodzenia na wcześniejszą emeryturę przez nauczycieli czy zmiany awansu zawodowego nauczycieli. Jak widać nowelizacje w ustawach mogą znacząco zmienić zasady pracy w zawodzie nauczyciela. 

Ustaw, które regulują pracę nauczycieli jest więcej (chociażby ta o opiece zdrowotnej nad uczniami – Ustawa z dnia 12 kwietnia 2019 r.). Niemniej wymienione wyżej ustawy stanowią fundamenty dla organizacji i funkcjonowania systemu edukacji.

Rozporządzenia 

Rozporządzenia wydawane są przez organy władzy (w przypadku oświaty najczęściej jest to np. Minister Edukacji Narodowej).  Ich rolą jest doprecyzowanie i uzupełnienie ustaw.  
W praktyce zawodu nauczyciela rozporządzenia określają szczegółowe zasady organizacji i prowadzenia szkół i placówek, programy nauczania, podstawy programowe, kryteria oceniania, zasady rekrutacji i awansu zawodowego nauczycieli, zasady wynagradzania i ubezpieczania nauczycieli, zasady bezpieczeństwa i higieny w szkołach i placówkach itp.. Tego rodzaju rozporządzeń jest dużo. Jednym z istotniejszych jest Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach.

Akty prawa miejscowego

Akty prawa miejscowego w kontekście pracy nauczycieli mogą regulować różnorodne kwestie związane z organizacją i funkcjonowaniem szkół oraz warunkami pracy nauczycieli na danym obszarze. W aktach prawa miejscowego możemy znaleźć zapisy o lokalizacji i strukturze szkół, zasady rekrutacji uczniów, wynagrodzenie nauczycieli (dodatki za specjalne warunki pracy), warunki zatrudnienia, urlopy. Akty prawa miejscowego są ważnym narzędziem dostosowania przepisów do specyfiki lokalnej społeczności i mogą mieć istotny wpływ na pracę nauczycieli w regionie. Ich znajomość wymaga śledzenia lokalnych przepisów.

Gdzie szukać informacji o aktualnych przepisach? 

Aby być na bieżąco z aktualnym stanem prawa oświatowego, nauczyciele i dyrektorzy powinni sprawdzać w oficjalnych źródłach: 

  • Dziennik Ustaw – oficjalny organ publikujący ustawy i rozporządzenia, dostępny w wersji papierowej i elektronicznej na stronie https://dziennikustaw.gov.pl
  • Internetowy System Aktów Prawnych (ISAP) – baza danych zawierająca ustawy i rozporządzenia. Dostępna na stronie https://isap.sejm.gov.pl
  • Strona internetowa Centralnej Komisji Egzaminacyjnej – zawierająca informacje o egzaminach zewnętrznych, w tym terminach, zasadach, arkuszach i wynikach. Dostępna na stronie https://cke.gov.pl

O wszystkich zmianach w przepisach informuje na bieżąco Ośrodek Rozwoju Edukacji https://www.ore.edu.pl/. Jest to publiczna placówka doskonalenia nauczycieli prowadzona przez Ministra Edukacji i Nauki.  

Podsumowanie 

Zmieniające się zapisy w prawie oświatowym wymagają od nauczycieli oraz dyrektorów konieczności ciągłego dostosowania się do nowych przepisów. Nadążenie za nimi może okazać się sporym wyzwaniem, szczególnie, gdy nie zawsze jest jasne jak te przepisy interpretować.
Mając to na uwadze stworzyliśmy szkolenia dla kadry pedagogicznej. Odpowiadają one na potrzeby związane z dostosowaniem pracy Nauczycieli i Dyrektorów Szkół do istniejących przepisów. Sprawdź naszą aktualną propozycję szkoleń: http://kire.pl/kategorie/szkolenia/

#post-4803

Zastosowanie Narzędzi Coachingowych w Pracy Nauczyciela

W dzisiejszych dynamicznych realiach edukacyjnych, nauczyciele stoją przed wyzwaniami, którym trudno sprostać jedynie tradycyjnymi metodami nauczania. Współczesna edukacja wymaga nowoczesnych narzędzi i podejść, które nie tylko przekazują wiedzę, ale także wspierają uczniów w ich osobistym rozwoju, kształtują wartości i umiejętności oraz przygotowują ich do sukcesu w dorosłym życiu. Jednym z najbardziej obiecujących narzędzi wspierających ten cel jest coaching.

Co To Właściwie Jest Coaching?

Coaching jest procesem (trwa w czasie – nie jest jednorazowy) opartym na komunikacji między coachem a klientem lub coachem a grupą (coaching grupowy, coaching zespołu), którego celem jest przyspieszenie tempa rozwoju i poprawa działania. Opiera się on na założeniu, że klient w coachingu nie wymaga naprawiania, posiada wszystkie potrzebne zasoby (lub są one dla niego łatwo dostępne), aby osiągnąć pozytywną dla siebie zmianę. W związku z tym coaching polega na wsparciu klienta w:

  • wyznaczeniu swoich własnych celów,
  • uświadamianiu sobie swoich mocnych stron i strategii działania, które się sprawdzają,
  • rozpoznaniu barier, z którymi musi się zmierzyć w drodze do celu,
  • wypracowaniu nowych sposobów myślenia i działania,
  • ułożeniu i realizacji planu działania.

Głównym celem bezpośrednim coachingu jest:

  • poszerzanie świadomości klienta,
  • inspirowanie go do podejmowania działań i wyzwań, eksperymentów,
  • stymulowanie do podejmowania decyzji, brania odpowiedzialności, wychodzenia z inicjatywą.

Coaching w większości wypadków prowadzony jest z pojedynczą osobą (nawet jeśli jest to coaching grupowy, to każdy pracuje nad swoimi celami), rzadziej z zespołem. W głównej mierze pomaga on więc jednostkom. Jednak jeśli prowadzony jest w organizacjach z wieloma lub z kluczowymi jej pracownikami / zespołami, to może skutecznie przyczynić się do rozwoju oraz do wzrostu całej organizacji.

Ważne jest jednak, aby nie traktować coachingu jako procesu samego w sobie. Wykracza poza procesualne ujęcie, jest raczej filozofią wsparcia, która pomaga jednostkom maksymalizować swój potencjał.

Korzyści Wynikające Z Zastosowania Metod Coachingowych W Edukacji

Coaching w kontekście edukacji jest stosunkowo nowym podejściem, które zyskuje coraz większe zainteresowanie wśród nauczycieli i pedagogów. Jako narzędzie pracy pedagogicznej i wychowawczej szczególną popularność zyskał wśród nauczycieli w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Australii i Niemczech. W wymienionych krajach nauczyciel bardzo często pełni rolę coacha,czyli osoby wspierającej uczniów w ich rozwoju osobistym, akademickim i zawodowym.

Coaching może być potężnym narzędziem wspierającym nauczycieli w doskonaleniu ich warsztatu pedagogicznego. Może również pozytywnie wpłynąć na budowanie efektywnych relacji z uczniami i rodzinami.

Co Zyska Uczeń?

Beneficjentem zastosowania metod coachingowych przez nauczycieli będą przede wszystkim uczniowie. Oto kilka kluczowych aspektów, które wyjaśniają, dlaczego coaching jest obiecującym narzędziem w nowoczesnej edukacji.

  • Indywidualizacja i Rozwój Osobisty

Coaching umożliwia nauczycielom dostosowanie podejścia do potrzeb każdego ucznia. Poprzez indywidualne sesje coachingowe, nauczyciele mogą lepiej zrozumieć mocne strony, słabości, cele i wyzwania uczniów, co pozwala im lepiej dostosować metody nauczania i wsparcia. Coaching skupia się nie tylko na przekazywaniu wiedzy, ale także na wspieraniu uczniów w rozwoju osobistym. U jego podstaw leży założenie, że każdy uczeń jest jednostką niepowtarzalną, mającą własne potrzeby i możliwości. W związku z tym, istotne jest uznanie autonomii ucznia i jego odpowiedzialności za własny rozwój. Nauczyciel może jednak ten rozwój aktywnie wspierać poprzez kierowanie refleksji, pomaganie w określaniu celów oraz motywowanie do samorozwoju. W pracy z uczniami, nauczyciel stosuje różne techniki coachingu, takie jak model GROW, który pozwala na skuteczne ustalanie celów, analizę rzeczywistości, generowanie opcji oraz podejmowanie decyzji.

  • Wspieranie aktywnego uczenia się i odpowiedzialności

Coaching promuje aktywne uczenie się, zachęcając uczniów do aktywnego angażowania się w proces nauki, samodzielnego myślenia i rozwiązywania problemów. Zamiast jedynie przekazywać informacje, nauczyciele jako coachowie stawiają pytania, prowokują do refleksji i wspierają w poszukiwaniu odpowiedzi. Praca z uczniem w formie coachingu sprzyja również budowaniu jego samoświadomości i poczucia odpowiedzialności za własne postępy. Ucząc się rozumie swoje mocne strony, słabości oraz wie jak stawiać sobie i realizować cele. Ponadto, uczniowie stają się bardziej świadomi swojego potencjału i drogi do rozwoju.

  • Rozwój umiejętności interpersonalnych i budowanie relacji opartych na zaufaniu

Kluczowym elementem skutecznego coachingu jest budowanie relacji opartych na zaufaniu i współpracy. Nauczyciele, którzy praktykują coaching, tworzą bezpieczne i wspierające środowisko, w którym uczniowie mogą być otwarci na eksperymentowanie, popełnianie błędów i uczenie się na nich. Dzięki temu uczniowie czują się pewniej w dzieleniu się swoimi wyzwaniami oraz progresem. W modelu coachingu, relacja nauczyciel-uczeń przestaje być oparta na hierarchii, a staje się relacją opartą na współpracy, szacunku i akceptacji. Nauczyciel przestaje być jedynie autorytetem, a staje się organizatorem procesu kształcenia.

  • Przygotowanie do przyszłości

Coaching pomaga uczniom rozwijać umiejętności, które są niezbędne w dzisiejszym dynamicznym i zmieniającym się świecie, takie jak elastyczność, adaptacyjność, kreatywność i umiejętność rozwiązywania problemów. Przygotowuje ich także do aktywnego uczestnictwa w społeczeństwie i rynku pracy. Co jednak najistotniejsze, to stwarza warunki do budowania poczucia własnej wartości, szacunku do siebie i innych.

Wszystkie wyżej wymienione czynniki sprawiają, że coaching staje się coraz bardziej istotnym narzędziem w nowoczesnej edukacji, wspierając uczniów nie tylko w zdobywaniu wiedzy, ale również w rozwoju kompetencji potrzebnych do osiągnięcia sukcesu w życiu osobistym i zawodowym.

Co Zyskają Inni Nauczyciele?

Obecność w szkole wykwalifikowanego nauczyciela-coacha może wiązać się z szeregiem korzyści nie tylko dla uczniów, ale też dla innych nauczycieli.

  • Rozwój Umiejętności Pedagogicznych

Coaching umożliwia nauczycielom refleksję nad własną praktyką pedagogiczną. Dzięki regularnym sesjom coachingowym mogą identyfikować swoje mocne strony oraz obszary do poprawy, co prowadzi do doskonalenia ich umiejętności dydaktycznych i metodycznych.

  • Efektywna Komunikacja z Uczniami i Rodzicami

Metody coachingowe wspierają nauczycieli w doskonaleniu umiejętności komunikacyjnych, co przekłada się na lepsze relacje z uczniami i ich rodzicami. Poprzez aktywne słuchanie i zadawanie trafnych pytań, nauczyciele mogą lepiej zrozumieć potrzeby i oczekiwania swoich podopiecznych i ich rodziców.

  • Motywacja i Samorealizacja

Działania coachingowe pomagają nauczycielom określić swoje cele zawodowe i osobiste oraz opracować strategie ich osiągania. Umożliwiają też skoncentrowanie uwagi na własnym rozwoju oraz utrzymanie motywacji, nawet w obliczu trudności wychowawczych czy kryzysu wypalenia zawodowego.

  • Kreatywność i Innowacyjność w Nauczaniu

Coaching sprzyja otwartości na nowe pomysły i metody nauczania. Nauczyciele, którzy korzystają z metod coachingowych, często są bardziej skłonni eksperymentować z nowymi technikami dydaktycznymi, co może prowadzić do bardziej efektywnego procesu uczenia się wśród uczniów.

Jak Wprowadzić Metody Coachingowe Do Pracy Nauczyciela?

Wprowadzenie coachingu do pracy nauczyciela wymaga zrozumienia i akceptacji jego wartości oraz zaangażowania dyrekcji szkoły w stworzenie odpowiednich warunków do jego realizacji. Dostęp do wsparcia, promowanie kultury rozwoju oraz zapewnienie wsparcia zarówno indywidualnego, jak i grupowego są kluczowe dla skutecznego wprowadzenia coachingu do pracy nauczyciela i wspierania ich w ciągłym doskonaleniu zawodowym.

  • Zapewnienie Wsparcia Organizacyjnego

Organizacje edukacyjne, takie jak szkoły i placówki edukacyjne, mogą wprowadzić programy coachingowe dla swoich nauczycieli poprzez zapewnienie dostępu do wykwalifikowanych coachów oraz czasu na sesje coachingowe. Wsparcie organizacyjne może obejmować także dostęp do materiałów edukacyjnych, narzędzi i zasobów wspierających proces coachingowy. Takie narzędzia coachingowe możesz zdobyć za darmo w przygotowanym przez Krakowski Instytut Rozwoju Edukacji kursie e-learningowym „Podstawy coachingu i elementy coachingu w edukacji”. Ważne jest, aby zarządzanie programem coachingowym było klarowne i dobrze zorganizowane, aby nauczyciele mogli skorzystać z tych zasobów w sposób efektywny i konsekwentny. Dzięki kursowi uda Ci się ten cel osiągnąć.

  • Promowanie Kultury Rozwoju

Istotne jest promowanie kultury rozwoju wśród nauczycieli poprzez tworzenie atmosfery otwartości na rozwój zawodowy. To może obejmować wspieranie inicjatyw samorozwojowych, takich jak czytanie książek o coachingu, uczestnictwo w kursach online czy uczestnictwo w konferencjach branżowych. Organizowanie szkoleń i warsztatów z zakresu coachingu może również przyczynić się do stworzenia kultury ciągłego doskonalenia, zachęcając nauczycieli do refleksji nad własną praktyką i poszukiwania nowych sposobów rozwoju zawodowego.

  • Wsparcie Indywidualne i Grupowe

Sesje coachingowe mogą odbywać się indywidualnie lub w grupach, w zależności od potrzeb i preferencji nauczycieli. Indywidualne sesje coachingowe pozwalają nauczycielom skupić się na własnych celach i wyzwaniach oraz otrzymać spersonalizowane wsparcie od coacha. Sesje grupowe natomiast umożliwiają nauczycielom wymianę doświadczeń, refleksję nad praktyką zawodową oraz wspólne poszukiwanie rozwiązań dla wspólnych wyzwań. Wsparcie indywidualne i grupowe powinno być elastyczne i dostosowane do potrzeb nauczycieli, zapewniając im wsparcie na różnych etapach ich rozwoju zawodowego.

Zastosowanie metod coachingowych w pracy nauczyciela to innowacyjne podejście, które może przynieść liczne korzyści zarówno dla nauczycieli, jak i ich uczniów. Poprzez wspieranie rozwoju osobistego, doskonalenie umiejętności pedagogicznych oraz budowanie efektywnych relacji międzyludzkich, coaching staje się ważnym narzędziem w doskonaleniu edukacji i kształtowaniu lepszej przyszłości dla wszystkich zaangażowanych stron.

Zapisz Się Na Bezpłatny Kurs: Podstawy Coachingu I Elementy Coachingu W Edukacji

Jeśli jesteś zainteresowany pogłębieniem swojej wiedzy na temat coachingu w edukacji, warto zastanowić się nad skorzystaniem z możliwości odbycia bezpłatnego kursu e-learningowego „Podstawy coachingu i elementy coachingu w edukacji” w Krakowskim Instytucie Rozwoju Edukacji. Kurs może stanowić cenny zasób wzbogacający wiedzę nauczycieli o skuteczne strategie coachingu w kontekście pracy z uczniami. Kurs kończy się uzyskaniem certyfikatu, a po jego ukończeniu można kontynuować naukę na poziomie zaawansowanym, gdzie można odbyć sesję z certyfikowanym coachem-superwizorem.

Nasz kurs online stanowi wygodną i elastyczną formę nauki, umożliwiającą dostęp do materiałów dydaktycznych i zasobów edukacyjnych o każdej porze dnia i nocy. Dzięki takiej formie nauczyciele mogą rozwijać swoje kompetencje zawodowe w dogodnym dla siebie czasie i tempie, co pozwala efektywnie połączyć pracę zawodową z kontynuacją własnego rozwoju zawodowego.

#post-4709

Tekstoterapia kulturowa. Ścieżka kompetencji

Autor: Anna Kapusta – antropolożka społeczna i literaturoznawczyni. Biblioterapeutka, twórczyni i praktyczka koncepcji tekstoterapii kulturowej.

W Polsce nie istnieje formalnie zawód biblioterapeuty, co sprawia, że mimo oficjalnej certyfikacji biblioterapeutycznej, nadawanej aktualnie przez Polskie Towarzystwo Biblioterapeutyczne we Wrocławiu oraz Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie, zajęcia i warsztaty biblioterapeutyczne oraz bajkoterapeutyczne prowadzone są przez osoby o różnych kompetencjach i predyspozycjach profesjonalnych. W takich warunkach instytucjonalnych i społecznych budowałam własną, autorską koncepcję i praktykę tekstoterapii kulturowej, którą konsekwentnie kontynuuję. Moja dotychczasowa ścieżka kompetencji w tym zakresie to – oprócz magisterium polonistycznego (komparatystycznego), zdobytego w Uniwersytecie Jagiellońskim w 2006 roku, ukończenia podyplomowych studiów z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej (Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, 2019) – podwójny certyfikat biblioterapeuty, uzyskany w 2015 roku (Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie i Polskie Towarzystwo Biblioterapeutyczne we Wrocławiu). Pracę warsztatową łączę z aktywnościami naukowymi i badawczymi oraz popularyzatorskimi, których owocem było również przeprowadzenie w lipcu 2020 roku autorskiego kursu bajkoterapeutycznego pod tytułem Domowa bajkoterapia dla dzieci i dorosłych. Kurs pisania artystycznych bajek terapeutycznych (on-line) https://www.facebook.com/domowabajkoterapia/. Czym jest zatem dla mnie owa tekstoterapia kulturowa i odpowiadająca jej ścieżka kompetencji? Proponuję kilka przydatnych tropów profesjonalizacyjnych, wspierających przyszłych biblioterapeutów, bajkoterapeutów i tekstoterapeutów kulturowych.

Zacznij od wiedzy o tekstach kultury!

Teksty kultury to dorobek różnorodnych dziedzin ludzkiej twórczości, od sztuk performatywnych i wizualnych, poprzez literaturę, aż do terapeutycznych nurtów pracy z ciałem. Tradycyjnie biblioterapię w Polsce zalicza się do szerszego zbioru dziedzin arteterapii. W moim rozumieniu funkcjonowania tekstoterapii kulturowej, poszerzającej spektrum wiedzy i kompetencji biblioterapeutycznych, należy tu wykazać się wiedzą socjologiczną i antropologiczną. Jeśli więc chcemy budować udane projekty edukacyjne lub terapeutyczne, konieczne będzie ustawiczne dokształcanie się w tych obszarach. Tekstoterapia kulturowa to intensywne samokształcenie, również w dziedzinach folkloru i tradycji. Polecam w tym celu, pełen inspirujących tekstów kultury, Słownik Polskiej Bajki Ludowej pod redakcją Violetty Wróblewskiej https://bajka.umk.pl/

Praktykuj i publikuj!

Praca edukacyjna i terapeutyczna stanowiąca fundament biblioterapii, bajkoterapii i tekstoterapii kulturowej musi odbywać się w oparciu o superwizję i ewaluację środowiskową. Każdy, przeprowadzony warsztat powinien być nie tylko perfekcyjnie przygotowany, ale i poddany krytyce oraz recenzji w czasopismach fachowych. Ja swoje prace tekstoterapeutyczne publikowałam w czasopismach takich jak „Biblioterapeuta”, „Przegląd Biblioterapeutyczny” i „Hejnał Oświatowy”. Warto pisać i publikować artykuły naukowe oraz edukacyjne na podstawie zrealizowanych działań projektowych i dzięki temu zyskiwać konstruktywną krytykę, podnosząc systematycznie jakość swej pracy. Wrocławski „Przegląd Biblioterapeutyczny” udostępnia publikacje w wolnym dostępie w Internecie, dzięki czemu trafiają one do maksymalnie szerokiego grona odbiorców – http://bit.ly/kapustaanna

Świadomie popularyzuj swoją pracę!

Trzeci element ścieżki kompetencji biblioterapeutycznych, bajkoterapeutycznych i tekstoterapeutycznych, to jej odpowiedzialna i staranna popularyzacja. W ramach autorskiego kursu bajkoterapeutycznego skorzystałam z pomocy promocyjnej Radia Kraków. Udało się przygotować audycję pod tytułem Pochodzimy z bajek https://www.radiokrakow.pl/audycje/rozmowy-przed-hejnalem/pochodzimy-z-bajek/, której podcast dostępny jest w archiwum radia. Praca nad tą audycją była dla mnie okazją do przemyślenia wielu rozwiązań warsztatowych i dlatego polecam ten element kompetencji profesjonalnych, czyli umiejętność komentowania własnej  aktywności tak, aby trafiała ona do społeczeństwa, w tym grona rodziców i nauczycieli. W funkcji popularyzatorskiej wykorzystać można też lokalną prasę lub blogi tematyczne. Liczy się  inwencja!   

#post-4640